Analiza zbiorników na olej przepracowany — od odczytu poziomu do decyzji o zbiorniku

Wyzwanie

Zastrzeżenie: RAN-SIGMA to firma, którą zarządzam. Ten system powstał najpierw na własne potrzeby i dopiero sprawdzony trafił do oferty — tak samo testuję każde rozwiązanie, zanim zaproponuję je klientowi.

RAN-SIGMA stawia u klientów zbiorniki na olej przepracowany z czujnikami poziomu. Czujnik nadaje raz na dobę do portalu producenta, a portal pokazuje migawkę: ile jest w zbiorniku dziś. Nie odpowiada na pytania, które decydują o opłacalności: ile oleju naprawdę napływa do danego zbiornika w roku, kiedy były odbiory, czy utrzymywanie zbiornika u tego klienta się zwraca i który zbiornik lepiej przenieść gdzie indziej.

Dane z czujników mają też własne pułapki. Zdarzają się odczyty zerowe, po których poziom wraca co do litra w ciągu doby, czyli zakłócenia techniczne, nie odbiory. W punktach, gdzie zbiornik jest opróżniany i szybko napełniany, spadek poziomu nie musi oznaczać odbioru przez firmę. Przerwy w transmisji zostawiają luki, w których liczba zdarzeń jest nieznana. Liczenie „na oko" z portalu dawało wyniki różniące się kilkukrotnie w zależności od tego, co uznać za odbiór.

Co już działa: metoda analityczna

Pierwszym etapem nie był bot, tylko metoda. Portal producenta eksportuje historię poziomu każdego zbiornika za dowolny okres. Na eksportach z 2025 roku i pierwszego półrocza 2026 powstała i została sprawdzona analiza, która z surowych odczytów wyprowadza zdarzenia i oceny.

Co powstaje: automatyzacja i zasilanie CRM

Etapy poniżej są zaprojektowane i czekają na decyzje wdrożeniowe. Nie działają jeszcze produkcyjnie.

Co rozstrzyga automat, a co człowiek

Automat: zdarzenia i ocena jakości danych

Z surowych odczytów program wyprowadza zdarzenia i ocenę jakości danych; rekomendacja z priorytetem powstanie w etapie karty przeglądu, który jest w budowie. Liczby są odtwarzalne: ten sam plik daje ten sam wynik co do litra, a każda zmiana metody jest porównywana z liczbami referencyjnymi z danych historycznych.

Człowiek: decyzja i uzgodnienie

Decyzja o zbiorniku należy do właściciela obszaru. Epizody niejednoznaczne rozstrzyga porównanie z kartami przekazania odpadu, nie algorytm. Konflikt między dwoma eksportami zamyka człowiek, a odrzucona wartość zostaje w ledgerze do audytu.

Na czym sprawdzono metodę

Zamiast jednej liczby z portalu firma ma dla każdego zbiornika serię zdarzeń z datami, oddzielone zakłócenia czujnika i ocenę, na ile danym można ufać. Dopiero na tym da się oprzeć decyzję, który zbiornik utrzymać, a który przenieść. Metoda została przeliczona na eksportach z 2025 roku i pierwszego półrocza 2026 i poprawiona w kilkudziesięciu rundach recenzji, zanim ktokolwiek zaczął pisać bota.

Granice metody

Czujnik nadaje raz na dobę, więc odbiór i napełnienie w tej samej dobie są dla metody niewidoczne albo niepotwierdzone. Tego ograniczenia nie da się obejść analizą; rozstrzyga je uzgodnienie z dokumentami przekazania odpadu. Podobnie luka w transmisji dłuższa niż półtorej doby oznacza, że liczba zdarzeń w niej jest nieznana i metoda mówi to wprost, zamiast zgadywać.

Drugie ograniczenie jest organizacyjne: rekomendacja jest tyle warta, ile mapa przypisań zbiornik–klient–rola. Zbiornik bez dowiązania dostaje kartę bez rekomendacji i decyzję „wstrzymana" z terminem uzupełnienia.

Pytania i odpowiedzi

Pytania o ten projekt

Dlaczego nie wystarczy portal producenta czujników?

Portal udostępnia historię surowych odczytów poziomu, ale nie zamienia jej w rejestr zdarzeń ani decyzji. Nie odróżnia odbioru od zakłócenia czujnika, nie liczy napływu w okresie, nie ocenia jakości danych i nie ma miejsca na decyzję o zbiorniku. Do zarządzania flotą zbiorników potrzebna jest historia zdarzeń, a tę trzeba wyprowadzić z surowych odczytów.

Czym jest artefakt czujnika i jak metoda go rozpoznaje?

To odczyt zerowy, po którym poziom wraca do wartości sprzed co do litra w ciągu doby. Prawdziwy odbiór nie zachowuje się w ten sposób. Takie epizody są usuwane z serii, ale liczone w raporcie jakości, a czujnik z wieloma artefaktami dostaje status podejrzanego i zadanie weryfikacji.

Jak metoda odróżnia odbiór od wypadnięcia czujnika na kilka dni?

Spadek do zera z powrotem do poprzedniego poziomu w kilka dni to epizod niejednoznaczny. Zostaje w danych, ale nie liczy się jako odbiór. Rozstrzyga porównanie z kartami przekazania odpadu za ten okres, bo tylko one mówią, czy odbiór naprawdę się odbył.

Co dostanie CRM po wdrożeniu nocnego importu?

Dla każdego zbiornika: ostatni potwierdzony poziom, procent pojemności, wykres z ostatnich tygodni, prognozę pełności i status danych. Te same wartości pojawią się na karcie zbiornika, na mapie zbiorników i na mapie odbiorów, z której planowane są trasy. CRM niczego nie liczy sam; pokazuje wynik automatu.

Na jakim etapie jest projekt?

Metoda analityczna jest sprawdzona na eksportach z 2025 roku i pierwszego półrocza 2026 i ma liczby referencyjne, z którymi porównuje się każdą zmianę co do litra. Nocny import, codzienny feed do CRM i cykl przeglądów są zaprojektowane i czekają na decyzje wdrożeniowe właścicieli. Ta strona będzie aktualizowana wraz z postępem, a status w nagłówku odpowiada stanowi faktycznemu.

Czy to zadziała dla innych pojemników z czujnikami?

Metoda nie zależy od branży: potrzebuje serii poziomów z pojemnością i datami. Progi zdarzeń liczy z szumu każdego czujnika osobno, więc dopasowuje się do sprzętu. Zmienia się tylko parser eksportu z danego portalu i mapa przypisań pojemnik–klient.